Uncategorized

Savaş Riski Ek Ücreti (War Risk Surcharge/EWRS); armatörün savaş veya yüksek risk bölgelerinden geçen gemiler için ödediği ek sigorta primini yükleme tarafına yansıttığı ek navlun kalemidir. Hukuki dayanağını BIMCO CONWARTIME 2004 ve VOYWAR 1993 standart klozlarından alan bu klozlar charter party'e ve konşimentoya atıfla taşıma sözleşmesinin ayrılmaz bir parçası hâline gelmektedir. Türkiye'den gerçekleştirilen ihracat

Konkordato sürecinde rehinli alacaklıların hakları, konkordato mühleti içinde rehinli malların satılıp satılamayacağı, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibin mümkün olup olmadığı ve teminat hakkının hangi şartlarda sınırlandırıldığı, ticari şirketler tarafından güncel ekonomik konjonktürde en çok merak edilen ve en fazla uyuşmazlığa konu olan başlıklar arasında yer almaktadır. Konkordato kurumu, borca batıklık veya ödeme güçlüğü riski

Anonim şirketler hukukunda şirkete borçlanma yasağı, şirket malvarlığının korunması ve sermayenin dolaylı yollarla aşındırılmasının önlenmesi amacıyla getirilen en temel düzenlemelerden biridir. Şirket tüzel kişiliğinin bağımsızlığı, organların yetki ve görevlerinin dürüstlük kuralı çerçevesinde kullanılması ve sermayenin dolaylı yollarla aşındırılmasının önlenmesi, bu ilkenin somut görünümlerini oluşturmaktadır. Bu çerçevede 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (“TTK”) ile yönetim

Konkordato, borçlunun geleceğini yeniden kurma çabasının hukuki zeminidir; alacaklı açısından ise alacağın kaderinin şekillendiği hassas bir süreçtir. Bu süreçte şüpheli alacak kavramı, yalnızca muhasebesel bir kayıt değil, doğrudan mali ve vergisel bir tercihe dönüşmektedir. Konkordato, borçlarını vadesinde ödeyemeyen veya ödeme güçlüğü içine girme ihtimali bulunan bir borçlunun, alacaklılarıyla belirli şartlar altında anlaşarak borçlarını yeniden

Sermaye piyasalarının derinleşmesi ve yatırım ürünlerinin çeşitlenmesiyle birlikte, yatırımcıların bilgi düzeyi, finansal kapasitesi ve risk algısına göre sınıflandırılması önem kazanmıştır. Bu çerçevede Türk sermaye piyasası mevzuatında yer alan nitelikli yatırımcı kavramı, yatırımcı koruması rejimi ile belirli yatırım araçlarına erişim bakımından kritik role sahiptir. Sermaye Piyasası Kurulu düzenlemeleri uyarınca nitelikli yatırımcı, esasen profesyonel müşteri statüsü ile

Endüstriyel işletmelerde ve fabrikalarda dışarıdan temin edilen mal veya hizmetlerde ortaya çıkan ayıplar, çoğu zaman yalnızca teknik bir arızadan ibaret olmamakta, üretim bandının durması, verim kaybı, hammadde hebası, kapasite düşüşü ve ek maliyetler gibi geniş kapsamlı sonuçlara yol açabilmektedir. Bu üretim kayıplarının hukuki açıdan değerlendirilmesinde; mal veya hizmet tedarikçisinin sözleşmesel yükümlülüklerine aykırılık durumu, teslim

Sanayi tesislerinin kurulması veya mevcut fabrikaların modernizasyonu, yüksek sermaye gerektiren ve geri dönüşü uzun yıllara yayılan riskli süreçlerdir. Devlet, bu riski paylaşmak ve yatırımcıyı cesaretlendirmek adına, yatırımın başlangıç maliyetlerini düşürücü bir politika izleyebilir. Bu politikanın temel amacı; yatırımcının kesesinden çıkacak nakdin üretime, teknolojiye ve istihdama kanalize edilmesidir. İşte bu mekanizmanın yasal zemini "Yatırım Teşvik

CE uygunluk işareti, Avrupa Birliği teknik mevzuatına uyum sağlanarak piyasaya arz edilen ürünlerin, ilgili direktiflerde belirtilen asgari güvenlik, sağlık ve çevresel koruma standartlarını karşıladığını gösteren bir uygunluk beyanıdır. Türkiye’de bu düzenlemeler, büyük ölçüde AB mevzuatı ile uyumlu olan Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu, ilgili yönetmelikler ve sektör bazlı teknik düzenlemeler (örneğin Makine Emniyeti

Kitle fonlaması (Crowdfunding), çok sayıda bireyin bağış, yatırım veya ön satış yöntemiyle projelere finansman sağladığı, modern bir fonlama sistemidir. Bu yöntemde bireyler kitle fonlama platformları aracılığıyla bağışta bulunabilir, girişimlerden pay satın alabilir veya üretilecek ürün ve hizmetlere yönelik ön sipariş verebilir. Türkiye’de katma değeri ve rekabet gücü yüksek girişimlerin finansal açıdan desteklenmesi amacıyla kitle

Türkiye’de 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu kapsamında, alan adı (domain) “internet protokol numarasını tanımlayan adlar” olarak tanımlanmaktadır. Domain, internet üzerindeki sunucuları tanımlayan IP adreslerinin insanlar tarafından hatırlanabilir hâle getirilmiş karşılığıdır. DNS sistemi sayesinde kullanıcılar, web tarayıcısına alan adını girerek ilgili IP adresine yönlendirilir. Alan adları üst düzey uzantılara (örneğin .com, .net, .org) veya ülke